Identyfikacja genów dla metabolizmu witaminy B12 cblD czesc 4

Wartości P mniejsze niż 0,05 uważano za wskazujące na istotność statystyczną. Wyniki
Dane kliniczne
Tabela 1. Tabela 1. Mutacje w komplementarnym DNA u siedmiu pacjentów z wadą cblD. Kliniczne cechy siedmiu pacjentów przedstawiono w Tabeli 1. Dwaj pacjenci mieli wyizolowany fenotyp homocystynurii, a dwa miały fenotyp wyizolowanej metylomalonowej kwasowości. Tych czterech pacjentów opisano wcześniej (Tabela 1). Trzej pozostali pacjenci, z których dwa są nowo opisane w tym badaniu, mieli połączony fenotyp (aciduria metylmalonowa i homocystynuria).
Lokalizacja genów
Aby zidentyfikować chromosom zawierający gen cblD, transfekowaliśmy unieśmiertelnione komórki cblD-homocystynurii (od Pacjenta 2) z poszczególnymi ludzkimi chromosomami zawartymi w hybrydowych liniach komórkowych mysiego-ludzkiego, z jednym chromosomem, przy użyciu transferu chromosomów za pośrednictwem mikrokomórki. Następnie przetestowaliśmy otrzymane linie komórkowe pod kątem ratowania funkcji przez pomiar syntezy metylkobalaminy. Transfekcja chromosomem 2 dała 48 kolonii, które wykazały korektę syntezy metylkobalaminy (kolonie dodatnie) i 24 kolonie, które nie miały (kolonie ujemne) (Tabela w Dodatku Uzupełniającym). Pozytywne kolonie badano przesiewowo pod kątem sekwencji specyficznych dla myszy, a cztery okazały się wolne od zanieczyszczenia mysim DNA.
Rycina 2. Rycina 2. Lokalizacja, struktura organizacyjna i mutacje MMADHC (kwas metylomalonowy, typ cblD i homocystynuria). Panel A pokazuje fragment chromosomu 2 między markerami D2S150 i D2S2324, który został zidentyfikowany za pomocą transferu chromosomów za pośrednictwem mikrokomórek i mapowania mikrosatelitarnego. Ten fragment ma 10,2 MB długości. Pozycja markerów jest wskazana zgodnie z ludzką sekwencją referencyjną National Center for Biotechnology Information, build 36.1. MMADHC (obecnie nazwany C2orf25, locus NM_015702) znajduje się w chromosomie 2 (sekwencja genomowa NT_005403) i mapuje do regionu chromosomu 2q23.2. Gen składa się z ośmiu eksonów. Trzy kodony zatrzymania w ramce poprzedzają pierwszy kodon inicjacji (ATG) w eksonie 2. Egzony i koniec 5 egzonu 2 nie są tłumaczone. Egzony od 2 do 8 kodują wiadomość o długości 891 bp, od kodonu inicjacji do kodonu terminacji TAG, przewidywana do kodowania polipeptydu o 296 aminokwasach o przewidywanej masie cząsteczkowej 32,8 kD. Regiony kodujące są oznaczone jako czarne pionowe paski z liczbami egzonów powyżej i wielkością w parach zasad poniżej; rozmiary intronów, w parach zasad, są wskazane między eksonami. Panel B przedstawia komplementarny komplementarny DNA (cDNA) dla MMADHC i pokazuje lokalizację mutacji pogrupowanych według fenotypu cblD. Egzony są oznaczone numerowanymi polami, a liczby pod polami wskazują pozycję w sekwencji cDNA ostatniego nukleotydu każdego eksonu.
Panel 38 mikrosatelitarnych markerów obejmujących chromosom 2 został użyty do dokładnego odwzorowania fragmentów chromosomu z 4 dodatnich kolonii i 22 ujemnych kolonii (patrz Tabela 2 w Dodatku Dodatkowym). Ta drobna procedura mapowania zidentyfikowała segment DNA o długości 10,2 Mb pomiędzy markerami D2S150 i D2S2324, który był obecny w DNA z kolonii pozytywnych, ale nieobecny we wszystkich koloniach ujemnych (Fig.
[podobne: cynarex opinie, nervomix sen, syrop clemastinum ]

Powiązane tematy z artykułem: cynarex opinie nervomix sen syrop clemastinum