Leczenie starszych pacjentów chłoniakiem z komórek płaszcza AD 8

Czas trwania remisji, zgodnie ze schematem leczenia podtrzymującego (analiza zamiany na leczenie). Panel A pokazuje czas trwania remisji u wszystkich pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do leczenia podtrzymującego (rytuksymab w porównaniu z interferonem alfa), a panel B – czas trwania remisji wśród pacjentów losowo przydzielonych do leczenia podtrzymującego po randomizacji do R-CHOP. Panel C pokazuje całkowity czas przeżycia u wszystkich pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do leczenia podtrzymującego (rytuksymab w porównaniu z interferonem alfa), oraz całkowity czas przeżycia panelu D wśród pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do leczenia podtrzymującego po randomizacji do R-CHOP. Czas trwania remisji był znacznie dłuższy w grupie rytuksymabowej niż w grupie leczonej interferonem alfa, przy 45% zmniejszeniu ryzyka progresji lub zgonu według analizy pierwotnej (współczynnik ryzyka, 0,55; 95% CI, 0,36 do 0,87; P = 0,01, z dostosowaniem do analiz pośrednich) (rys. S2B w dodatkowym dodatku). Po 4 latach 58% pacjentów, którzy otrzymywali rituksymab, nadal pozostawało w remisji (50 zdarzeń) w porównaniu z 29% pacjentów otrzymujących interferon alfa (71 zdarzeń). Ten sam efekt zaobserwowano w analizie zamiar-leczenie, z 4-letnim wskaźnikiem 57% w grupie rytuksymabu w porównaniu do 34% w grupie interferonu alfa (Figura 3A). Regresja wieloczynnikowa wykazała znacząco różne działanie rituksymabu zgodnie ze schematem indukcji (P = 0,04) (tabela S3 w dodatkowym dodatku). Wpływ leczenia podtrzymującego rytuksymabem na czas remisji wykryto u pacjentów, którzy otrzymali R-CHOP, ale nie u tych, którzy otrzymali R-FC (ryc. 3B i ryc. S3A w dodatkowym dodatku).
Całkowite przeżycie nie różniło się istotnie pomiędzy grupami podtrzymującymi: wskaźniki przeżycia po 4 latach wynosiły 79% w grupie rytuksymabu i 67% w grupie interferonu alfa (P = 0,13) (ryc. 3C). Istniała jednak znaczna modyfikacja efektu leczenia podtrzymującego zgodnie ze schematem indukcji (P = 0,02) (Tabela S3 w Dodatku uzupełniającym), z czasem przeżycia po 4 latach wśród pacjentów, którzy otrzymywali R-CHOP (87% w grupie rituksymabowej vs. 63% w grupie interferonu alfa, P = 0,005) (Figura 3D), ale nie wśród pacjentów, którzy otrzymali R-FC (p = 0,48) (ryc. S3B w dodatkowym dodatku).
Efekty toksyczne podczas fazy podtrzymującej były bardziej wyraźne w grupie otrzymującej interferon alfa, u większej liczby pacjentów stwierdzono leukocytopenię, małopłytkowość i zmęczenie, głównie stopnia lub 2, podczas gdy rytuksymab był związany z większą liczbą infekcji stopnia 1. lub 2. (Tabela 2). Przystąpienie do leczenia odzwierciedlało te obserwowane różnice. Ogólnie mediana czasu trwania leczenia podtrzymującego wynosiła 25 miesięcy w przypadku rytuksymabu w porównaniu z 7 miesiącami leczenia interferonem alfa
[hasła pokrewne: nervomix sen, warzywna rzeszów rejestracja, ergometr wioślarski allegro ]

Powiązane tematy z artykułem: ergometr wioślarski allegro nervomix sen warzywna rzeszów rejestracja