Sklonnosc do skurczów

Skłonność do skurczów (spasmophilia) Jedną z postaci tężyczki ukrytej, którą najczęściej widuje się w klinice, jest spazmofilia. Spazmofilia u dzieci cechuje się łatwością występowania konwulsji, skurczów krtani oraz wzmożoną mechaniczną i elektryczną pobudliwością mięśni. Niekiedy tężyczka mięśnia sercowego, mięśni oddechowych oraz skurcz krtani (laryngospasmus) mogą być przyczyną nagłej śmierci dziecka. W pewnych przypadkach nagłej śmierci tego typu widzimy wylewy krwawe do przytarczyczek, co raczej jest skutkiem duszenia się, gdyż w większości przypadków nagłej śmierci u dzieci ze spazmofilią sekcja żadnych zmian nie stwierdza. Spazmofilia i tężyczka są objawami wzmożonej pobudliwości układu nerwowego animalnego jako skutku braku wapnia zjonizowanego. Jeżeli w podłożu tej nadpobudliwości leży niedomoga przytarczyczek z istotnym obniżeniem wapnia we krwi, to są te) stany tężyczki prawdziwej, czyli pierwotnej. Stany spazmofilii i tężyczki rzekome, czyli wtórne, są związane z najrozmaitszymi czynnikami, jak zakażenie, zatrucie, zaburzenia żołądkowo- jelitowe, robaczywość, zaburzenia odżywiania oraz złe warunki bytowania i nie towarzyszy im spadek wapnia we krwi. Niedostateczna czynność przytarczyczek prowadzi nie tylko do zubożenia ustroju w wapń, lecz także do zaburzeń równowagi między jonami wapnia i potasu. Brak równowagi jonowej między wapniem i potasem odbija się przede wszystkim na układzie nerwowym. Zwichnięcie tej równowagi prowadzi do przewagi w ustroju potasu pobudzającego układ nerwowy. [przypisy: scyntygrafia kości cennik, worek oponowy kręgosłupa, klinika chorób rzadkich ]

Powiązane tematy z artykułem: klinika chorób rzadkich scyntygrafia kości cennik worek oponowy kręgosłupa