Leczenie w przewleklym zapaleniu oskrzeli

Leczenie w przewlekłym zapaleniu oskrzeli powinno być przede wszystkim przyczynowe. Lekceważenie tego zasadniczego postulatu może spowodować zupełne niepowodzenie leczenia. W przypadkach uporczywych zaleca się dłuższe leczenie klimatyczne. Latem kojarzy się je często z leżeniem w zdrojowiskach alkalicznych, solankowych lub ze szczawą alkaliczno słoną, w których stosuje się jednocześnie wziewania soli mineralnej oraz picie wody mineralnej. Zasady, na których opiera się wybór miejscowości klimatyczno-zdrojowiskowej. Continue reading „Leczenie w przewleklym zapaleniu oskrzeli”

Anatomia patologiczna.

Anatomia patologiczna. Błona śluzowa oskrzeli bywa przeważnie bardzo silnie przekrwiona, obrzmiała, rozpulchniona, pokryta błonami rzekomymi w oskrzelach średnich na całej powierzchni, a w dużych wysepkami. Małe oskrzela są zatkane błonami. Oskrzelki zawierają wysięk ropny. Wysięk włóknikowy może tworzyć jakby odlewy oskrzeli kształtu drzewkowatego. Continue reading „Anatomia patologiczna.”

Dolna warstwe stanowi brudnozielona zbita masa papkowata

Dolną warstwę stanowi brudnozielona zbita masa papkowata, w której już gołym okiem stwierdzić można szarobiaławe lub jasnobrunatne papkowate czopki wielkości ziarnka prosa do grochu, a nawet bobu. Są to czopy grzybicze Dittricha. Włókien sprężystych w plwocinie, jeżeli zapalenie oskrzeli nie jest powikłane zgorzelą płuc, nie ma. Cuchnąca woń plwociny może od czasu do czasu znikać, a to wtedy, gdy oskrzele, w którym toczy się rozkład wydzieliny, ulegnie chwilowo zatkaniu. Inne objawy są takie same jak w nieżycie oskrzeli z tą różnicą, że w zapaleniu gnilnym są one często ograniczone tylko do pewnej części jednego płuca, najczęściej do dolnego płata. Continue reading „Dolna warstwe stanowi brudnozielona zbita masa papkowata”

Zwezenia oskrzeli na tle ucisku

Zwężenia oskrzeli na tle ucisku oraz spraw chorobowych toczących się w ścianie oskrzela rozwijają się przeważnie powoli. Prócz objawów choroby podstawowej pojawia się, jako pierwszy objaw duszność, początkowo podczas wysiłków fizycznych. Stopniowo dołącza się syczenie podczas oddychania (stridor). Zarówno duszność, jak syczenie mogą u tego samego chorego być różnej siły, zależnie od położenia ciała, ruchów fizycznych, czasami gdy zwężenie jest wywołane przez tętniak, od stanu psychicznego chorego. Z czasem duszność się zwiększa i pojawia się nieraz coraz znaczniejsza sinica, a jeżeli prócz oskrzela uciskowi ulegają sąsiednie pnie żylne dołącza się nabrzmienie odpowiednich żył. Continue reading „Zwezenia oskrzeli na tle ucisku”

Leczenie starszych pacjentów chłoniakiem z komórek płaszcza AD 8

Czas trwania remisji, zgodnie ze schematem leczenia podtrzymującego (analiza zamiany na leczenie). Panel A pokazuje czas trwania remisji u wszystkich pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do leczenia podtrzymującego (rytuksymab w porównaniu z interferonem alfa), a panel B – czas trwania remisji wśród pacjentów losowo przydzielonych do leczenia podtrzymującego po randomizacji do R-CHOP. Panel C pokazuje całkowity czas przeżycia u wszystkich pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do leczenia podtrzymującego (rytuksymab w porównaniu z interferonem alfa), oraz całkowity czas przeżycia panelu D wśród pacjentów, którzy zostali losowo przydzieleni do leczenia podtrzymującego po randomizacji do R-CHOP. Czas trwania remisji był znacznie dłuższy w grupie rytuksymabowej niż w grupie leczonej interferonem alfa, przy 45% zmniejszeniu ryzyka progresji lub zgonu według analizy pierwotnej (współczynnik ryzyka, 0,55; 95% CI, 0,36 do 0,87; P = 0,01, z dostosowaniem do analiz pośrednich) (rys. Continue reading „Leczenie starszych pacjentów chłoniakiem z komórek płaszcza AD 8”

Eltrombopag i polepszona hematopoeza w opornej niedokrwistości aplastycznej

Ciężka niedokrwistość aplastyczna, charakteryzująca się hipoplazją szpiku kostnego za pośrednictwem układu immunologicznego i pancytopenią, może być skutecznie leczona terapią immunosupresyjną lub allogenicznym przeszczepem. Jedna trzecia pacjentów cierpi na chorobę oporną na immunosupresję, z trwałą, ciężką cytopenią i głębokim deficytem w krwiotwórczych komórkach macierzystych i komórkach progenitorowych. Trombopoetyna może zwiększać liczbę hematopoetycznych komórek macierzystych i komórek progenitorowych. Metody
Przeprowadziliśmy badanie II fazy z udziałem pacjentów z niedokrwistością aplastyczną, która była oporna na immunosupresję w celu ustalenia, czy eltrombopag mimetyczny (Promacta) podawany doustnie trombopoetynie może poprawiać morfologię krwi. Continue reading „Eltrombopag i polepszona hematopoeza w opornej niedokrwistości aplastycznej”

Długoterminowe wyniki leczenia imatinibem w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej

Imatinib, selektywny inhibitor kinazy BCR-ABL1, poprawił rokowanie u pacjentów z przewlekłą białaczką szpikową (CML). Przeprowadziliśmy analizy skuteczności i bezpieczeństwa na podstawie ponad 10-letniej obserwacji u pacjentów z CML, którzy byli leczeni imatynibem jako leczenie początkowe. Metody
W tym otwartym, wieloośrodkowym badaniu z projektem krzyżowym losowo przydzieliliśmy pacjentów z nowo zdiagnozowaną CML w fazie przewlekłej, aby otrzymać imatynib lub interferon alfa plus cytarabinę. Długoterminowe analizy obejmowały całkowite przeżycie, odpowiedź na leczenie i ciężkie zdarzenia niepożądane.
Wyniki
Mediana okresu obserwacji wynosiła 10,9 lat. Continue reading „Długoterminowe wyniki leczenia imatinibem w leczeniu przewlekłej białaczki szpikowej”

T-Cell Transfer Therapy Targeting Mutant KRAS in Cancer ad 5

Żaden z tych receptorów komórek T reaktywnych wobec G12D nie został wykryty w krwi obwodowej pacjenta tydzień przed infuzją (częstość <0,0002%). Po terapii komórkowej zaobserwowano dramatyczne różnice w wszczepianiu receptorów komórek T reaktywnych wobec KRAS G12D. Najbardziej dominujący klonotyp komórek T w infuzji (w przybliżeniu 7,3 x 1010 komórek) nie został wykryty we krwi 40 dni po terapii komórkowej, podczas gdy pozostałe klony komórek T reaktywne wobec G12D zostały wykryte w tym punkcie czasowym. Klony komórek T, które przetrwały w krwi obwodowej stanowiły 10,4%, 4,5% i 0,005% wszystkich limfocytów T krwi obwodowej w około 9 miesięcy po terapii komórkowej, a najbardziej dominujący klon limfocytów T we krwi obwodowej w tym obwodzie. czas był zmutowanym reaktywnym wobec TRBV10-02 receptorem komórek T reaktywnym względem KRAS G12D (Figura 2A i Tabela S2 w dodatkowym dodatku). Continue reading „T-Cell Transfer Therapy Targeting Mutant KRAS in Cancer ad 5”

T-Cell Transfer Therapy Targeting Mutant KRAS in Cancer ad

W tej próbie badamy hodowle limfocytów naciekających nowotwór otrzymanych od każdego pacjenta pod względem reaktywności wobec wszystkich zidentyfikowanych zmutowanych neoepitopów wyrażanych przez ich autologiczny nowotwór . Jeśli rozpoznajemy kultury reaktywne wobec neoepitopów, kultury te są wybierane i stosowane w autologicznej terapii komórkowej, niezależnie od tożsamości docelowego neoepitopu. W Patencie 4095 wyjściowa tomografia komputerowa (CT) ujawniła chorobę płuc jako jedyne źródło progresji raka. Trzy z 10 zmian w płucach (o maksymalnej średnicy 0,6 cm, 0,8 cm i 1,0 cm) usunięto za pomocą wideo-asystowanej operacji torakoskopowej (VATS), a 24 indywidualne hodowle limfocytów infiltrujących nowotwór wygenerowano z wielu fragmentów nowotworu . Próbki 3 uszkodzeń również poddano sekwencjonowaniu w pełnym egzomie (mediana głębokości sekwencjonowania zmian: 128, 131 i 163) i sekwencjonowaniu transkryptomu, aby zidentyfikować mutacje wyrażane przez guzy. Continue reading „T-Cell Transfer Therapy Targeting Mutant KRAS in Cancer ad”