Objaw Trousseau

Objaw Trousseau zaś polega na tym, że ucisk na mięśnie przedramienia u chorych na ukrytą tężyczkę wywołuje skurcze mięśni ręki. Skurcz ten wywołuje zgięcie ręki w łokciu i nadgarstku oraz przyciśnięcie kciuka do. dłoni przy wyprostowanych pozostałych palcach. Ucisk na mięśnie kończyny dolnej wywołuje zginanie biodra, kolana i palców nóg. W związku z tym, że różne czynniki mogą wywołać zaburzenia w czynności przytarczyczek, odróżniamy tężyczkę urazową, np. Continue reading „Objaw Trousseau”

Patogeneza tezyczki

Patogeneza tężyczki Usunięcie przytarczyczek wywołuje spadek wapnia we krwi, który może dochodzić do 4,1. mg% zamiast normalnych 10,8 mg%. Nie każde jednak obniżenie zawartości wapnia we krwi powoduje wystąpienie tężyczki. Tężyczka może bowiem powstać przy różnego stopnia niskich koncentracjach wapnia we krwi, w zasadzie zaś wtedy, kiedy wapń spadnie do blisko połowy swojej normy fizjologicznej, przeciętnie do 7 mg%. Istnieją więc pewne indywidualne różnice -napięcia i pobudliwości nerwowo-mięśniowej oraz indywidualne: oddziaływanie nerwowo-mięśniowe na spadek wapnia we Krwi; Jeżeli bowiem zmniejszymy napięcie mięśniowe przez wytrzebienie zwierząt z usuniętymi przytarczyczkami, to tężyczka nie wystąpi. Continue reading „Patogeneza tezyczki”

Cialo czynne przytarczyczek

Ciało czynne przytarczyczek Collipouii udało się wyosobnić ciało czynne z przytarczyczek, nazwane przez niego parathormonem, które nie tylko usuwa tężyczkę; ale podnosi także poziom wapnia we krwi do normy i utrzymuje w zdrowiu zwierzęta pozbawione przytarczyczek. Parathormon jest związkiem białkowym, podlegającym strawieniu pepsyną i trypsyną, dlatego podawany doustnie nie działa. Hormon przytarczyczek nie został dotychczas wyosobniony w postaci krystalicznej. Parathormon reguluje zawartość wapnia we krwi. Mechanizm działania parathormonu polega na tym, że hormon ten zwiększa przechodzenie przez nerkę do moczu kwasu fosforowego. Continue reading „Cialo czynne przytarczyczek”

Leczenie w przewleklym zapaleniu oskrzeli

Leczenie w przewlekłym zapaleniu oskrzeli powinno być przede wszystkim przyczynowe. Lekceważenie tego zasadniczego postulatu może spowodować zupełne niepowodzenie leczenia. W przypadkach uporczywych zaleca się dłuższe leczenie klimatyczne. Latem kojarzy się je często z leżeniem w zdrojowiskach alkalicznych, solankowych lub ze szczawą alkaliczno słoną, w których stosuje się jednocześnie wziewania soli mineralnej oraz picie wody mineralnej. Zasady, na których opiera się wybór miejscowości klimatyczno-zdrojowiskowej. Continue reading „Leczenie w przewleklym zapaleniu oskrzeli”

Rozpoznanie wlóknikowego zapalenia oskrzeli

Rozpoznanie włóknikowego zapalenia oskrzeli opiera się na wykrztuszaniu przez chorych typowych odlewów oskrzelowych. W każdym przypadku należy określić, czy choroba jest postacią samorodną czy wtórną. Rokowanie w postaci ostrej włóknikowego zapalenia oskrzeli jest zawsze bardzo poważne. Prawie w połowie przypadków ogłoszonych w piśmiennictwie nastąpił zgon. W postaci przewlekłej rokowanie quo ad vitam jest pomyślne, jednak nie podobna orzec, jak długo choroba będzie trwać. Continue reading „Rozpoznanie wlóknikowego zapalenia oskrzeli”

Prócz rozszerzen oskrzeli przebiegajacych z obfitym wykrztuszaniem plwociny zdarzaja sie rozszerzenia bez plwociny

Prócz rozszerzeń oskrzeli przebiegających z obfitym wykrztuszaniem plwociny zdarzają się rozszerzenia bez plwociny. Są to suche rozszerzenia oskrzeli (bronchectasis sieca). Stan ogólny chorych bywa długo dobry, bezgorączkowy. Zatrzymywaniu się plwociny, zwłaszcza zaś pojawianiu się plwociny cuchnącej, towarzyszą zwykle wzniesienia gorączkowe oraz pogorszenie stanu podmiotowego. Rozszerzenie oskrzeli nieduże, znajdujące się głęboko, otoczone powietrzną tkanką płucną, może przebiegać bez żadnych objawów dających się wykryć zwykłymi metodami badania fizycznego płuc. Continue reading „Prócz rozszerzen oskrzeli przebiegajacych z obfitym wykrztuszaniem plwociny zdarzaja sie rozszerzenia bez plwociny”

Torbiele

Torbiele tego pochodzenia z wiekiem powiększają się rozwój, bowiem pęcherzyków płucnych nie nadąża w tych przypadkach za powiększeniem pojemności klatki piersiowej. W powstawaniu wrodzonych torbieli płuc odgrywają rolę także wpływy dziedziczne. Przemawiają za tym przypadki zmian torbielowatych w płucach u kilku członków tej samej rodziny, a także częstą obecność u tych osób innych zboczeń w płucach i w innych narządach w postaci np. zaburzeń rozwojowych w układzie kostnym (szczególnie liczne chrzęstniaki, rozszczepienie kręgosłupa, nadliczbowe palce itp.), przepukliny przeponowej, dodatkowego płata płucnego z torbielami itp. Torbiele płuc spostrzegane we wczesnym dzieciństwie są prawie zawsze wrodzone, w przeciwieństwie do torbieli u dorosłych, torbiele są przeważnie zmianą nabytą. Continue reading „Torbiele”

Ochrona przed wirusem po piątej dawce szczepionki przeciwkomórkowej przeciwko krztuścowi u dzieci AD 5

Dane ekologiczne przedstawiające odsetek osób, które otrzymywały DTaP zamiast szczepionek przeciw krztuścowi jako niemowlęta, zgodnie z ich aktualnym wiekiem, pokazano na rycinie 1. Charakterystyka populacji badawczej
Tabela 1. Tabela 1. Charakterystyka dzieci pozytywnych pod względem PCR i kontroli, styczeń 2006-czerwiec 2011. Continue reading „Ochrona przed wirusem po piątej dawce szczepionki przeciwkomórkowej przeciwko krztuścowi u dzieci AD 5”

Wpływ krótkoterminowego vs. długoterminowego przechowywania krwi na śmiertelność po transfuzji

Randomizowane, kontrolowane badania sugerują, że transfuzja krwi po długotrwałym przechowywaniu nie zwiększa ryzyka wystąpienia niepożądanych wyników wśród pacjentów, chociaż większość z tych badań była ograniczona do populacji wysokiego ryzyka i nie była w stanie wykryć małych, ale klinicznie istotnych różnic w śmiertelności. . Staraliśmy się ustalić, czy czas przechowywania krwi miałby wpływ na śmiertelność po transfuzji w ogólnej populacji hospitalizowanych pacjentów. Metody
W tej pragmatycznej, randomizowanej, kontrolowanej próbie przeprowadzonej w sześciu szpitalach w czterech krajach, losowo przydzielono pacjentów, którzy wymagali transfuzji krwinek czerwonych w celu pobrania krwi, która była przechowywana przez najkrótszy czas (grupa krótkoterminowego przechowywania) lub najdłuższego czasu ( grupa długoterminowego przechowywania) w stosunku 1: 2. Tylko pacjenci z krwią typu A lub O zostali włączeni do analizy pierwotnej, ponieważ dane pilotażowe sugerują, że nasz cel osiągnięcia różnicy w średnim czasie przechowywania krwi przez co najmniej 10 dni nie byłby możliwy w przypadku innych grup krwi. Continue reading „Wpływ krótkoterminowego vs. długoterminowego przechowywania krwi na śmiertelność po transfuzji”

Genetyczne przyczyny wad nerek w zespole DiGeorge ad 9

Przeanalizowaliśmy cztery mioty (jeden E2a, jeden Hoxb7 i dwa Six2) w dniach embrionalnych E14.5 do E15.5. Zaobserwowaliśmy anomalie rozwojowe w nerkach i drogach moczowych, w tym duplikowane obustronnie nerki, zduplikowane moczowody, wady moczowodu, cechy dysplastyczne, wodonercze, kanaliki mikrokorektalne i kłębuszki nerkowe, oraz dylatację rurkowatą i kłębuszkową, u ośmiu myszy (Figura 3D, 3E i 3F, oraz Ryc. S17 w Dodatku Uzupełniającym). Zaobserwowaliśmy fenotypy związane z wrodzonymi wadami nerek i układu moczowego w embrionach heterozygotycznych i homozygotycznych pod względem docelowej delecji. Dyskusja
Stwierdziliśmy, że delecje w telomerycznym regionie 22q11.2 są związane ze sporadycznymi wrodzonymi wadami nerek i układu moczowego oraz chorobami nerek w zespole DiGeorge. Continue reading „Genetyczne przyczyny wad nerek w zespole DiGeorge ad 9”